Kiedy myślę o Lwowie, 

buduje mi się całe miasto w głowie. 

W dole ulicą pędzą samochody,

piękne ogrody, a chmurki jak lody. 

Szczęście jak we śnie. Dlaczego? 

Ja nie wiem tego.



Wino porasta już mury, 

jak wszystko tutaj pnie się do góry. 

Do szkoły idą już panny, 

ruch jest tu szybki i bezustanny. 

Szczęście jak we śnie. Dlaczego? 

Ja nie wiem tego. 



To nie jest Świat Plasteliny, 

ani to nie jest Dzień Modelarza, 

tu naprawdę płyną godziny, 

naprawdę wszystko się zdarza. 



Pokój panuje wokół. 

Ja na to patrzę i czuję spokój. 

Wszystko jest jasne, a przyszłość jest znana. 

Pan ma swą panią, a pani pana. 

Szczęście jak we śnie. Dlaczego? 

Ja nie wiem tego. 



To nie jest Świat Plasteliny, 

ani to nie jest Dzień Modelarza, 

tu naprawdę płyną godziny, 

naprawdę wszystko się zdarza.



Słyszę cię w dzień słyszę cię w nocy

skąd brać siłę 	gdzie szukać pomocy

ty działasz za dużo ty działasz za dużo



za dużo działasz twoje wielkie działo znów nade mną



ty mówisz od rana i mówisz wieczorem

cokolwiek powiesz kompletnie jest chore

ty działasz za dużo ty działasz za dużo



za dużo działasz twoje wielkie działo znów nade mną



powtórzysz po innych dołożysz od siebie

opowiesz o ludziach o których nic nie wiesz

ty działasz za dużo ty działasz za dużo



za dużo działasz twoje wielkie działo znów nade mną



ty działasz bez przerwy	bez chwili wytchnienia

od lat jest tak samo i nic się nie zmienia

ty działasz za dużo ty działasz za dużo

za dużo działasz twoje wielkie działo znów nade mną