Mówisz mi szaro mówię ci wesoło

mówię ci szaro mówisz mi wesoło



mijamy się  mijamy siebie

spotkamy się  spotkamy w niebie



mijamy się  mijamy siebie

spotkamy się  spotkamy w niebie



mówisz mi zwykłe mówię ci wspaniałe

mówię ci zwykłe mówisz mi wspaniałe



mijamy się mijamy siebie

spotkamy się spotkamy w niebie



mijamy się mijamy siebie

spotkamy się spotkamy w niebie





mówisz mi szaro mówię ci wesoło

mówię ci szaro mówisz mi wesoło



mijamy się mijamy siebie

spotkamy się spotkamy w niebie



mijamy się mijamy siebie

spotkamy się spotkamy w niebie



Kiedy myślę o Lwowie, 

buduje mi się całe miasto w głowie. 

W dole ulicą pędzą samochody,

piękne ogrody, a chmurki jak lody. 

Szczęście jak we śnie. Dlaczego? 

Ja nie wiem tego.



Wino porasta już mury, 

jak wszystko tutaj pnie się do góry. 

Do szkoły idą już panny, 

ruch jest tu szybki i bezustanny. 

Szczęście jak we śnie. Dlaczego? 

Ja nie wiem tego. 



To nie jest Świat Plasteliny, 

ani to nie jest Dzień Modelarza, 

tu naprawdę płyną godziny, 

naprawdę wszystko się zdarza. 



Pokój panuje wokół. 

Ja na to patrzę i czuję spokój. 

Wszystko jest jasne, a przyszłość jest znana. 

Pan ma swą panią, a pani pana. 

Szczęście jak we śnie. Dlaczego? 

Ja nie wiem tego. 



To nie jest Świat Plasteliny, 

ani to nie jest Dzień Modelarza, 

tu naprawdę płyną godziny, 

naprawdę wszystko się zdarza.